Isotope – „Illusion”, Esoteric Recordings, 1974/2011, EU

 

 

Brytyjski zespół Isotope działał w latach 1973-1977 i tworzył muzykę w stylu jazz-rocka (fusion) z silnymi wpływami sceny Canterbury i progresywnego rocka. W latach 70. nagrał i wydał trzy albumy studyjne, z których jedni najwyżej cenią debiutancki „Illusion” (1974), a inni drugą płytę „Isotope” (1974). Liderem tego zespołu był gitarzysta Gary Boyle, ale najbardziej znanym członkiem tego zespołu był na pewno Hugh Hopper grający na basie i znany m.in. ze współpracy z Soft Machine i grupami kręgu sceny Cartenburry.

Album „Illusion” miał jak dotąd 18 wydań na różnych nośnikach. Pierwotnie na płycie winylowej wydała go w 1974 r. wytwórnia Gull powiązana z Decca Records. Obok rodzinnej Wielkiej Brytanii album ten ukazał się wówczas także w kilku innych krajach europejskich: Francji, Niemczech i państwach skandynawskich. W 1975 r. wznowiono go w USA, Kandzie i we Włoszech. Jednak wraz z upływem lat 70. i przeminięciem mody na styl jazz-fusion album ten popadł w zapomnienie.

Muzyka na tym albumie to typowy jazz rock charakterystyczny dla brytyjskiej odmiany tego stylu, podobny w brzmieniu do nagrań grup Brand X, czy Soft Machine. Utwory są skomplikowane formalnie i brzmieniowo, ale pomimo tego dość melodyjne i przystępne - oczywiście w ramach gatunku.

Po raz pierwszy na płycie CD wznowiła go legendarna niemiecka wytwórnia Line w 1987 r. Dopiero w 2005 r. ukazało się pierwsze japońskie wydanie tej płyty na CD. Ale faktycznie bardziej dostępna płyta ta stała się dopiero dzięki wznowieniu na CD przez Esoteric Recording w 2011 r.

O grupie Isotope po raz pierwszy przeczytałem w polskim magazynie „Razem” na początku lat 80., ale nie miałem wówczas żadnej możliwości aby posłuchać jego muzyki. Taka zaistniała dla mnie dopiero z chwilą upowszechnienia Internetu w Polsce, a faktycznie z chwilą gdy ostatnio kupiłem tę płytę w Niemczech w wersji wytwórni Esoteric Recordings.

Niestety, pudełko tej płyty zostało uszkodzone przy transporcie (pęknięcie). Jestem ciekawy czy to dzieło poczty szwajcarskiej, niemieckiej czy polskiej. Osobiście typuję tę ostatnią.

Stomu Yamash’ta & Come To The Egde - "Floating Music", Esoteric Recordings, 1972/2008, EU

 

 

Japoński muzyk, kompozytor i perkusista Stomu Yamashta (zapisywany też jako Yamash'ta), faktycznie nazywający się Tsutomu Yamashita to jeden z najbardziej znanych kompozytorów łączących w swej twórczości tradycyjną japońską muzykę perkusyjną z zachodnioeuropejską muzyką rockową i jazzową.

W drugiej połowie lat 70. wraz z supergrupą Go nagrał kilka cenionych do chwili obecnej albumów łączących w swej muzyce stylistykę jazz-rocka, progresywnego rocka, jazz-funku i muzyki eksperymentalnej. W skład wspomnianej supergrupy obok Yamashty wchodzili także: Steve Winwood, Ali Di Meola, Klaus Schulze i Michael Shrieve.

Album „Floating Music” nagrany w stylu jazz-rockowym z efemeryczną grupą Come To The Edge był pierwszą płytą tego artysty, która odniosła większy sukces rynkowy. Do chwili obecnej album ten miał tylko 10 wydań na różnych nośnikach. Bezpośrednio po pierwszym wydaniu przez następne 35 lat płyta ta nie była wznawiana, przez co stała się bardzo trudno dostępna.

Znajdująca się na nim muzyka miejscami jest eteryczna i przypomina twórczość Modern Jazz Quartet lub rytmiczną odmianę rocka reprezentowaną przez grupę Santana, ale w innych miejscach jest bardziej awangardowa i ostra zbliżając się do free jazzu, a winnych przypomina sekcję big bandową jazzowych grup Franka Zappy. Jako całość prezentowany na tym albumie jazz-rock jest o wiele bardziej subtelny niż to co grały wówczas grupy w rodzaju Mahavishnu Orchestra czy Weather Report – mniej techniczny, a bardziej uczuciowy.

Pierwotnie na płycie winylowej album ten ukazał się w 1972 r. W Wielkiej Brytanii, Hiszpanii i we Włoszech (tutaj w 1973 r.) wydała go wytwórnia Island Records, a w Japonii wytwórnia  London Records. Po raz pierwszy na płycie CD wznowiła go wytwórnia Esotering Recordings w 2008 r. Tego samego roku ukazało się też japońskie wznowienie tej albumu na płycie kompaktowej wydane przez Island Records.

Ja kupiłem ten album dopiero stosunkowo niedawno w Niemczech w wersji z 2008 r. przygotowanej przez wytwórnię Esoteric Recordings.